17 Ocak 2018, 13:40 - Anasayfa // Kadın Gözüyle Haberi yazdır

Fareler ve İnsanlar

Fareler ve İnsanlar

Bu durumu yaşarken konuşma engeli olan ...


Cep telefonumun ses düzeni bozuldu. Birisi beni aradığında karşı tarafın sesi bana geliyor ama ben ona sesimi duyuramıyorum.

Bu durumu yaşarken konuşma engeli olan insanlar geldi aklıma. Kendimi onların yerine koydum. ‘Ne zormuş ya rabbim!’  dedim. ‘İnsanın sesini duyuramaması, derdini anlatamaması’ Benim üç gün çekemediğim geçici bir soruna sinirlerim bozulurken (üstelik duyduğum halde)  Allah yardımcıları olsun onlar bir ömür çekiyorlar.

Bunları düşünürken geçtiğimiz gün duyduğum bir olay beni çok üzdü. Görmeyen duymayan kalmamıştır her halde. Adana’da işitme engelli 20 yaşında bir genç bindiği minibüste darp edildi. Darp görüntüleri sosyal medyada paylaşım rekorları kırdı bütün ana haber bültenlerinde verildi. Kanser hastası annesinin ‘Seyrettiğimde ciğerim parçalandı’ dediği görüntülere hakikaten yürek dayanmıyor.

Minibüsün güvenlik kayıtlarında görüldüğü üzere arka koltukta oturan dört kişi çocuğun başına vurarak taciz ediyor. Arkasına dönerek kulağını gösterip işitme engelli olduğunu anlatmaya çalışan gence bu sefer de tekme tokat saldırıyorlar.

Kendisini korumak için yerinden kalkıp sürücünün yanına kaçsa da  peşinden giden insanlığın yüz karası magandalar acımasızca vurmaya devam ediyorlar.  Üstelik bir tanesi lisanslı kickboksçuymuş!

Bir yandan küfürler havada savruluyor diğer yandan zavallı çocuk yardım çığlıkları atıyor ama nafile zulüm dakikalarca sürüyor.  

Minibüsteki diğer yolcuların olayı sadece seyretmeleri müdahale etmemeleri ise  ayrı bir dram. (Bence orada bir anne olsaydı asla duramazdı tepki gösterirdi!)  

Akşama kadar internete milyon görüntü düşüyor. Çocuğuna, karısına, sevgilisine şiddet uygulayan, hayvanlara işkence eden, gücü gücü yetene! dedirten bir sürü şiddet görüntüsü…

Ve bunları görüp de görmezden gelenlerin ‘İnsanlar ne ara bu kadar duyarsız oldu be!’ dedirten görüntüleri…

Bakın fareler bile zor durumdaki türdaşları için nasıl çabalıyorlarmış!

Chicago Üniversitesi’nden Peggy Mason ve ekibi fareler üzerinde ilginç bir deney yapmış.  Deney şöyle: Araştırmacılar iki fareyi alıp birini dışarıdan kapısı açılabilir şeffaf bir hücreye hapsetmişler, diğerini ise hücrenin etrafında serbest bırakmışlar. Serbest fare hücre hapsindeki fareyi görüyormuş ama herhangi bir şey yapması beklenmiyormuş.

Araştırmanın ilk bulgusu şu: Hücre hapsinde bir fare olunca, serbest gezen farede huzursuzluk ve stres oluşuyor.

Araştırmacılar deneyi birkaç defa tekrarlayınca çok daha farklı bir şey olmuş: Serbest fare birkaç tecrübenin ardından, hiçbir ödül ya da öğrenme mekanizması olmadan kapıyı açmayı keşfediyor. İlginç olan bu farelerin hiçbir şekilde kapıyı açmak için eğitilmemesi. Üstelik bu kapıyı açmak öyle kolay da değil.

Özgür fare türdaşı tutsakken önce huzursuz oluyor sonra deneme yanılma yoluyla bıkmadan usanmadan günlerce uğraşıp kapıyı açmanın bir yolunu buluyor.

Araştırmacılar “Acaba fareler gerçekten karşılıksız bir empati ile mi yoksa hücredeki fareyi çıkartarak kendilerine sosyal bir fayda sağlamak için mi kapıyı açıyor?” sorusuna da yanıt aramış.

Bu tezi test etmek için de hücredeki farenin kapısı açıldıktan sonra onu doğrudan deney ortamından uzaklaştırmışlar. Buna rağmen dışarıdaki fare her seferinde yine yardım etmeye, kapıyı açmaya devam etmiş. Sosyal bir fayda ummadan!

Araştırmanın devamı çok daha ilginçmiş. Acaba dışarıdaki fareye bir rüşvet verilse o fare yine yardım etmek ister mi? Bunu ölçmek için yukarıdaki deney ortamına birbirinin aynısı iki kafes koymuşlar. Birinci kafese bir fareyi hapsetmişler, ikinci kafese farelerin çok sevdiği çikolata kırıntılarını koymuşlar.

Buna rağmen serbest fare çikolatayı tercih etmemiş ve yine gidip hücredeki fareyi kurtarmış. Araştırmacılar dışarıdaki farenin önce çikolatayı yiyip ardından diğer kafesteki fareyi kurtarabileceğini ama bunu yapmadığını ve hatta kurtardığı fare ile çikolatayı paylaştığını biraz da şaşkınlıkla izlemişler(!) Yaaa!..



  18 Ocak 2018



Yönetici tarafından yazılan bu haber, 972 defa okunmuştur.


YORUM YAZ


Sıla
Herkes gibi bende duygulanarak,ağlayarak ve öfkelenerek izledim bu olayı.Çokta güzel bir örnekle sunmuşsunuz.Kaleminize,yüreğinize sağlık.Allah'tan şimdi sosyal ağlar gelişti de herşey gün yüzünde.Eskiden zavallı kadınlarımız vardı.Sopayı yer,heryeri kırılır,şişer,ertesi gün o adî herif nusfekteleri hiçbirşey olmamış gibi gerile gerile gezer,kendilerini erkek ilân ederdi.Ve o zamanlardan hiç unutamadığım ve hâlâ andıkça sinirlerimin tavan yaptığı,bu olaylara sessiz kalan aile ve komşulardı.Keşke diyorum,o zamanlarda olsaydı bu imkânlar.Ve hâlâ insan içine çıkan o soysuzlar sergilenseydi.Şimdi o kadar şey değişik olurdu ki,...İnanın aramızda şimdi insan sıfatında dolaşan bazı karaktersizler,belkide insan yüzüne bakamayacaklardı.
 Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları, okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan ŞEREFLİKOÇHİSAR ÇENGEL GAZETESİ hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Diğer Kadın Gözüyle Haberleri

Tümü

ilancomtr

Emekçioğlu

Ş.K.YEM

Tekin İnşaat

Yıldırım İnşaat

Hazır beton

Muammer'in Yeri




İzinsiz kopyalanamaz.

Adres : Çengel Gazetecilik - Matbacılık Ofset Tesisleri - Ekici Mah Ali Babacan Cad. Koçaş Pasajı No:16-20
Tel :0.312 687 1544
Faks : 0.312 687 1544
Bu site 0.078 saniyede yüklenmiştir. [Hata Bildir]
fidan istanbul ankara nakliyat otomatik garaj kapısı replika saat